Prehistorie
De naam Sitges stamt af van het pre-romaanse woord sitja, wat graanopslagplaats betekent. Al vanaf de Neanderthaler-tijd hebben er mensen gewoond in dit gebied en nog onlangs zijn er weer nieuwe sporen van die oude bewoning gevonden in grotten langs de kustlijn.
Vanaf de derde eeuw voor christus ontstonden er twee definitieve nederzettingen; eentje bij La Punta (dus rond de kerk) en de ander rond plek waar later de kapel van Vinyet is gebouwd. Dat is in de huidige villawijk Terramar.
Romeinse tijd
In de romeinse tijd was Sitges een eenvoudige nederzetting tussen het belangrijke Tarraco (het huidige Tarragona) en Barcino (het huidige Barcelona). In die tijd werden er in Sitges wijnen en andere producten uit de streek Penedès in schepen overgeslagen voor vervoer naar andere delen van het Romeinse rijk.
In het gebied waar later de kapel van Vinyet is gebouwd,was een ‘Necropolis’ (dodenstad) gesitueerd. Een sarcofaag die daar is gevonden, staat tegenwoordig onder de overkapping van ‘El raco de Calma” (het hofje/pleintje achter de kerk.
Plinius de Oudere (Romeins schrijver (± 23-79 na christus) schrijft over een plaats Blanca Subur, tussen Barcino en Tarraco. Algemeen werd aangenomen dat hiermee Sitges werd bedoeld. (De trotse Sitgetanen hebben in ieder geval een hotel in de stad en hun voetbalvereniging ‘Subur’ genoemd).
Tegenwoordig zijn de historici er niet zeker van of Plinius inderdaad Sitges bedoelde; sommigen denken dat ook het nabijgelegen Villanova y la Geltru hiernee bedoeld kan zijn.
Van de Romeinse tijd naar de Middeleeuwen (400 – 800)
Na de val van het West-Romeinse Rijk nam de handel langs de kust van de Middellandse zee sterk af. Waarschijnlijk bleef Sitges bestaan als een klein vissers- en landbouwdorp, maar over deze eeuwen zijn nauwelijks schriftelijke bronnen bewaard gebleven. Net als de rest van Catalonië kwam het gebied eerst onder Visigotisch bestuur. In de achtste eeuw volgde de islamitische verovering van het Iberisch Schiereiland. Het is niet duidelijk of Sitges langdurig door islamitische bestuurders werd bezet; de kuststrook rond Barcelona wisselde in deze periode verschillende keren van machthebber.
Na de verovering van Barcelona door Karel de Grote en zijn zoon Lodewijk de Vrome (801) werd het gebied onderdeel van de Marca Hispanica, de bufferzone tussen het Frankische rijk en de Moren die steeds opnieuw probeerden op te rukken naar het noorden vanuit Al-Andalus. Meer informatie hierover is te vinden bij de ‘geschiedenis van Catalonië‘.
Middeleeuwen (800 – 1499)
Vanwege de steeds weer opnieuw oprukkende Moren vanuit Al-Andalus (Andalucië), werd in de vroege Middeleeuwen op de plaats waar nu het stadhuis staat, een kasteel gebouwd. Langs de hele kustlijn werden er in die tijd versterkingen gebouwd ter bescherming tegen de steeds weer opnieuw oprukkende Moren. Rond dat kasteel groepeerden zich bewoners maar Sitges was in de Middeleeuwen niet veel groter dan het gebied rond ‘La punta’ en de onderliggende straatjes, (daar waar nu het restaurant Fragata zit). Dit is dus het gebied rond de kerk en de straten (carrers) Nou, Tacó en Carreta.
Het Middeleeuwse Sitges was ommuurd. In die ommuring van de stad waren enkele torens opgenomen; Deze komen nog voor in het stadswapen van Sitges. Tussen de straten Carrer ‘d en Bosc en Carrer Barcelona is nog een deel van deze ommuring te zien.
In de 12e eeuw werden het kasteel en de bijbehorende rechten overgedragen aan de familie ‘Sitges’ (Een familie die de naam van de plaats heeft overgenomen, de oorspronkelijke naam is mij niet bekend).
In 1308 draagt de laatste telg uit die familie (Agnes van Sitges) het beheer over aan Bernat de Fonollar.
Bernat de Fonollar
Heer van Sitges Bernat de Fonollar (1255-1326), was als ridder verbonden aan het hof van Jaume II in Barcelona. Zijn grafkist is te vinden in de kerk, direct na binnenkomst aan de linkerkant.
ernat de Fonollar zorgde onder andere voor de oprichting van een hospitaal voor de behoeftigen, ouderen en op doorreis zijnde pelgrims. Dit ‘Hospital de Sant Joan Baptista’ (het Hospitaal van Johannes de Doper) was gelegen op de plaats waar nu het museum ‘Palau Maricel’ staat. In het museum Maricel is de structuur van de kapel met haar gotische gewelfbogen nog terug te vinden.Pas in 1912 is er een nieuw hospitaal gebouwd, net aan de andere kant van de spoorweg. Vandaag de dag is het een verpleeghuis voor ouderen.
Na de dood van Bernats’ tweede vrouw, kwam het kasteel en de omliggende gebouwen met bijbehorende rechten in handen van de ‘Pia Almoina’. Zij had dit in haar testament bepaald. De Pia Almoina was een kerkelijke organisatie die zich inzette voor de ouderen en de behoeftigen. De Pia Almoina zou de rechten over Sitges behouden tot het begin van de 19e eeuw.
Op het eind van de Middeleeuwen, in 1345, kreeg de stad Villafranca het recht om, net als in de romeinse tijd, een overslagplaats te bouwen in Sitges voor het transport van hun producten, zoals wijn.
De Nieuwe Tijd (1500 – 1800)
Over de eerste 150 jaar van de Nieuwe Tijd (1500-1800) is er niet veel bijzonders te melden over Sitges. Na 1650 nam ‘de reuring’ wel toe. In die tijd had Sitges (en heel Catalunya) veel te maken met piraterij. Sitges besloot zich hier tegen te beschermen door in 1685 een groot zeilschip te bouwen (La Fragata). Door dit zeilschip kon het stadje verschillende aanvallen afslaan.
Successie-oorlog
Tijdens de Spaanse Successie-oorlog van 1702 tot 1714 (zie geschiedenis Catalunya) speelde dit schip een grote rol bij het beleg van Barcelona door de legers van Filips van Bourbon. In 1706 werd met behulp van “La Fragata” het beleg gebroken en konden de inwoners van Barcelona weer voedsel krijgen.
In Sitges leeft dit schip nog voort in de naam van het eerste strand voor de kerk en het restaurant in de hoek daarachter; La Fragata. Het succes was echter tijdelijk. In 1713 rukten de legers van Filips op van Barcelona naar Sitges, en de Sitgetanen moesten de stadspoorten openen om represailles en het platbranden van hun plaats te voorkomen.
In 1778 had Catalonië het recht gekregen om handel te drijven met Amerika. De Spaanse kroon (De Bourbons) had dat een tijd verboden omdat Catalunya de Habsburgers ipv de Bourbons steunden in de Successie-oorlog.Hoewel heel Catalunya het recht had om handel te drijven, waren het voornamelijk Sitgetanen die er gebruik van maakten. In de loop van de 19e eeuw was namelijk een kwart van alle Catalanen die naar Amerika gingen, afkomstig uit Sitges. De meesten vertrokken naar Puerto Rico en vooral Cuba. De Sitgetaanse familie Bacardi zette daar bijvoorbeeld het rum imperium op, net zoals de familie Brugal.
In 2009 is ter herinnering aan die roots van het Bacardí-imperium, een monument geplaatst op de paseig de la ribera, de promenade bij het strand. In het oude Marktgebouw achter het stadhuis had Bacardí een aantal jaren een eigen ‘Experience’, maar deze is in 2021 definitief gesloten.